Δημήτριος Μόσχος

 Στον τόμο που εκδόθηκε ηλεκτρονικά στις 10 Νοεμβρίου από τους Hans-Peter Grosshans και Pantelis Kalaitzidis (επιμ.), Individual and Community in the Public Discourse of the Orthodox Church, συμπεριλαμβάνεται το άρθρο μου Dimitrios Moschos, Open Access The Place of the Religious “Other” in the Byzantine Zealotic Thinking and the Modern Greek Fundamentalist Groups: A “Self-made” Tradition σ. 147-160.

Στο κείμενο παρουσιάζονται σύγχρονες αντιπροσωπευτικές περιπτώσεις (πρόσωπα, ενώσεις και έντυπα) των αυτοαποκαλούμενων Ζηλωτών στη νέα ελληνική πραγματικότητα για να εξηγήσει ότι η επίκληση από αυτούς Ζηλωτών του παρελθόντος όπως των αγίων Θεοδώρου Στουδίτη και Μαξίμου Ομολογητού είναι τελείως αυθαίρετη και λανθασμένη καθώς, με βάση κείμενά τους, οι δύο αυτές μορφές κατανοούσαν το ρόλο της Ορθοδοξίας ως διδάσκοντος παραδείγματος και θεσμικής αυτονομίας της Εκκλησίας μέσα στο κράτος ρητά εναντιούμενοι στην χρήση της κρατικής επιβολής στους διαφορετικούς αλλόδοξους και αλλόθρησκους, ενώ οι σύγχρονοι «Ζηλωτές», όπως μπορεί να τεκμαρθεί από μια μακρά σειρά παρεμβάσεων, κειμένων, ακτιβιστικών ενεργειών κλπ. σε βάθος δεκαετιών, παλεύουν για την Επιβολή της Ορθοδοξίας σε κρατικούς θεσμούς και νόμους της σύγχρονης Ελλάδας και ζητώντας από το κράτος να κάνει τη δουλειά της Εκκλησίας! Το άρθρο είναι ελεύθερα προσβάσιμο εδώ: https://brill.com/display/book/9783657798087/BP000016.xml και όλο το βιβλίο από τον Brill αν έχετε ιδρυματικό email (π.χ. του ΕΚΠΑ) με άλλες πολύ σημαντικές εργασίες. Πολλές ευχαριστίες στους επιμελητές για το έργο τους!

The text presents contemporary representative cases (people, associations and publications) of the self-proclaimed Zealots in the modern Greek reality in order to explain that the invocation by them of Zealots of the past such as Saints Theodore the Studite and Maximus the Confessor is completely arbitrary and erroneous as, based on their texts, these two figures explicitly understood the role of Orthodoxy as a teaching example and institutional autonomy of the Church within the state. They rejected the use of state imposition on different non-believers and other religions. On the contrary, the modern "Zealots", as can be presumed by a long series of interventions, texts, activist actions, etc. over decades, they have been fighting for the imposition of Orthodoxy on state institutions and laws of modern Greece and through them on the society, asking thus the state to do the work of the Church! The article is freely accessible here: The Place of the Religious “Other” in the Byzantine Zealotic Thinking and the Modern Greek Fundamentalist Groups: A “Self-made” Tradition in: Individual and Community in the Public Discourse of the Orthodox Church Many cordial thanks to the editors and their erudite work.